Fairy tale

It’s like Lenin said: look for the persons who benefit and you will know.

Once upon a time, there was a friendly country, in the South of Europe bordering the Atlantic Ocean, that used to export cork, tinned sardines and cheap labor.

But back in 2008 things changed as a worldwide economic recession forced the country on its knees. No longer able to pay its government debt, it had to beg friends for help and borrowed a total of 76 billion from the IMF and the European Community.

These friends – that now had become creditors – demanded strict measures, that were enthusiastically implemented by the country’s then conservative government. It started raining austerities for many years and the people suffered.
There were massive cuts in education, health services, and social spending. Salaries plummeted, poverty increased and unemployment skyrocketed to a record 17% in 2013.

But at the end of 2015, the sun broke through the dark clouds and a brand-new socialist government – with the support of more radical parties like the Left Bloc and the Communist Party – came to power. Never before had a coalition of the Democratic Left-ruled the country. Not even in 1975, when the Carnation Revolution re-established democracy.

The message of the new government was crystal clear. Stop austerity measures and increase demand. ‘By refunding income to the people in a moderate way, people get confidence and investment returns’, explains economy minister Manuel Caldeira Cabral.
The new leaders promised to raise the minimum wage, pensions, and social security and a wealth tax was introduced on property valued over 600.000 euro.

And it worked. Two years after taking power the government is showing an economic growth of 2.5% – the strongest since the beginning of the recession – and a reduction of the deficit by half, lower than ever. Meanwhile, foreign investment jumped 13%, unemployment dropped below 10% and 17 billion (65%) of the loan from the IMF is repaid.

In one year 155.000 new jobs were created – a record in twenty years. Tourism and industry – in particular footwear– are booming and export increases more than import.

In two years’ time, Portugal has not only won the European Football Championship and the Eurovision Song festival for the very first time, it also increased public investment, reduced the deficit, beheaded unemployment and sustained economic growth.
It looks like fairy tales do exist.

BOM FIM DE SEMANA

/by

Bias

When I was stopped by the police and asked them ‘why’, the officer said ‘a black man is always suspicious’ – José Fernandes, legal advisor.

In Portugal, prisons are painted black! Of every 10 prisoners, 9 (90%) are Africans. If you are from Cape Verde, the situation becomes even worse, as 15 times more Cape Verdeans than Portuguese stay in jail. Compared with these figures Afro-Americans are relatively better off. In the US black people are ‘only’ 5 times more likely to be imprisoned than their fellow Americans.

‘These numbers are shocking’, says Alípio Ribeiro, an attorney from the Criminal Investigation Department and confirm what he already thought: ‘there is a legal system for whites and a legal system for blacks’.
‘You can’t just derive from these data, that black people are more criminal. It is much more likely that black people are locked up easier. Apparently little is needed to put them in prison.’

Approximately 1% of the population – 100.000 people – originates from the former Portuguese colonies in Africa, most of them from Cape Verde. The majority lives around the capital, in deprived neighborhoods, like Amadora and Sintra. Their exact number is unknown as collecting ethnic data is prohibited by Portuguese law.

Already in 2014, the Immigration Observatory indicated that sentences are tougher when committed by black Africans. Information from the General Directorate of the Department of Justice (DGPJ) and recently disclosed by the Portuguese newspaper Público, shows that black Africans indeed get the maximum sentence twice as often for offenses like robbery and domestic assault.

Celso Manata, head of DGPJ, however, rejects the idea that the legal system is discriminatory. He admits that there is an over-representation of blacks in Portuguese prisons, but believes that ‘this is caused by the poor socio-economic circumstances of black people, who therefore are more likely to commit a crime’.

‘In a society aimed at keeping an eye on certain communities, it is not surprising that the number of prisoners from these communities will be greater’, declares José Semedo, a lawyer at the National Immigrant Support Centre.
’Both our legal and prison system are much more aggressive to black people’.This is also reflected in the fact, that black people often have to serve their time and hardly get remission. ‘These findings clearly demonstrate that black prisoners are not getting the best defense and therefore stay unnecessary long behind bars.’

BOM FIM DE SEMANA

/by

Portugalidades

‘My grandparents had five children, three boys, and two girls. They all looked different,’ says Ermelinda – my 64 years old neighbor – when I ask her what actually makes the Portuguese Portuguese.

‘João was the smallest with his 166 cm. Both his hair and eyes were dark brown. Manuel was just about 190 cm. He had black hair and very dark eyes. Ana was also tall, 180 cm but she was blond and had greenish eyes. Cecilia just looked like a Swedish girl, with her blazing blond hair and crystal blue eyes. António had beautiful hazel eyes, his hair was brown too. Now, would you please tell me, who looks the most Portuguese ?’

The ‘typical’ Portuguese doesn’t exist in a country that has been occupied by a great number of civilizations – Phoenicians, Romans, Visigoths, Celts, Swabians, and Arabs.
On top of that, 400 years of slave trade has added black African genes to the population, something the white community here doesn’t like to be reminded off.

According to Manuel Sobrinho Simões – Head of the Pathology and Immunology Department of the University of Porto – Portuguese indeed have a remarkable mixture of genes. ‘If there is something typical of the Portuguese genome pole, then it’s the enormous diversity.’

The country is about twice as big as the Netherlands but has – with 10.3 million – much fewer inhabitants. In the last couple of years, urbanization has increased at the expense of the countryside and the coastal region has become more densely populated, younger and richer.
The two largest cities – Lisbon at the river Tagus and Porto at the river Douro – cover together only 5% of the territory, while 60% of the population and 50% of the industrial companies are located there.

The national territory can – according to the Ministry of Environment – roughly be divided into:

40% forest (pine trees, eucalyptus, cork oak)
30% farmland (agriculture and livestock)
20% urban area (towns, villages, railways, roads)
10% inland water (rivers, lakes, dams)

Over the past 22 years, farmland has decreased with 2000 km² while urbanization increased with 1000 km². During the same period, forestation increased with 2000 km² – an equivalent to about 250.000 football fields!

The bad news is, that this year already three-quarter of the increase has been destroyed by wildfires, including the tragic one in Pedrógão Grande, killing 64 people. And the nightmare hasn’t stopped yet!

(photos Público & Observador)                                                   Bom fim de semana

/by

Dry

Quando oiei a terra ardendo                        When I saw the burned land
Qua fogueira de São João                              Like the ‘bonfire of Saint John’
Eu perguntei a Deus do céu, uai                   I asked the Lord in heaven, ai
Por que tamanha judiação?                          Do I deserve this suffering?

Que braseiro, que fornaia                              What a heat, what a furnace
Nem um pê de prantação                               Not even a single plant survives
Por farta d’água, perdi meu gado               For lack of water, I lost my cattle
moreu de sede meu alazão                            My best horse died of thirst

https://youtu.be/DNBCw7r0mwU                 [ Asa Branca, Luiz Gonzaga, 1947 ]

July turned out to be one of the driest months in the past 17 years. Water levels in dams and basins have dropped substantially.

Last week the Meteorological Institute classified 99% of the land as dry – 80% even as very or extremely dry – especially the Southern and Eastern part of the country.

So far government’s response has been limited with the creation of an ‘Interdepartmental Committee on Drought Monitoring.’
Experts, like João Deniz from the National Confederation of Agriculture, are concerned. ‘The situation is becoming worse every day. The government is far too optimistic. They are no farmers and should be more worried.’
He remembers the severe drought in 2005, when – South of the river Tagus – more than 120 cattle died every day due to lack of rain. Cereal production fell by 60%, wine with 30% and the production of honey was almost eliminated.

‘The drought of 2005 hasn’t learned us a lesson’, says Nelson Geada, president of the Portuguese Association of Water Distribution and Drainage. ‘Things tend to get worse due to climate change. One-third of the country already faces degradation and aridity of soils, especially the interior of the Algarve and the Alentejo. It is the time that the country starts preparing itself for the future, instead of praying for rain, like people used to do.’

Quercus, an environmental NGO is also critical on government policy. ‘Drought not only compromises agriculture and livestock but lack of vegetation also leads to an increase of CO₂ and further global warming, wildfires, poverty, and emigration.

Although water is scarce, wine is not!
Portugal has the highest wine consumption in the world with a mean intake of 54 liters per person per year ( followed closely by France with 52 liters ).

Wine and not water has to keep Portugal going this summer. Not dry wine of course.

Bom fim de semana                                                                                                                                 (photos Público/SAPO)

/by

Refugees

Nearly 1 in every 100 world citizens is on the run  –  UNHCR

‘I am very sad and angry. For more than a year in Portugal and still no permit. Why’s that?’, Mustafa asks. ‘They keep saying I have to be patient.’

When ISIS claimed one of his younger brothers for the Jihad at the end of 2015, Mustafa al-Sabee – a 30-year-old, successful tailor from Mosul – decided to flee Iraq with his family. He pays 3700 euros to reach Syria and another 5000 to enter Turkey, where he leaves his sick parents, his two younger brothers and a sister behind. He crosses the Aegean Sea by rubber boat and reaches Greece in February 2016. Six weeks later, he flies together with a selected group of – mainly Syrian – refugees to Portugal, convinced to get asylum there.

Mustafa belongs to one of the more than 1200 refugees, allocated to Portugal by the European Commission, within the framework of resettlement of refugees from Italy and Greece.

He himself would rather have gone to Belgium – where he knows a cousin – or to Germany, where distant relatives live.

In the meantime, he has been staying in Portugal for over a year, and despite the fact that pre-selection took place in Greece, he’s still waiting for his residence permit.
Without that, he can’t work officially and his family is not allowed to join him.

Resettlement of refugees is slow. To date, only 20% of the promised number of relocations of refugees from Greece and Italy, has been realized by all European member states together. Although Portugal accepted over 40% of its assigned refugees, it does not succeed in retaining them, as almost half have already left the country!

Refugees arriving in Portugal want to leave. Not at least because they prefer Northern European countries – like Germany, France or Switzerland – and feel utterly “lost” in Portugal.

Moreover, they do not find the conditions they hoped for and are distributed across the countryside, while most of them have an urban background. In addition, asylum procedures are very slow, there are problems with the recognition of diplomas and there is a lack of Arabic-speaking interpreters.

In the last 18 months, only 64 (5%) of the asylum seekers were granted a residence permit.
Is it surprising that many are heading for greener pastures up north?


Bom fim de semana

/by

Sardien

Leven zonder
grenzen, afval, drugs, google, weekend, zout, ouders, smartphone, plastic, president, stroom, alcohol, internet, milt, ijskast, gas, tandpasta, roken, god, files, bril, angst, geld, spijt, kinderen, partner, papier, suiker, nier, facebook, zorgen, voetbal, klagen, vakantie, fiets en glassex

kan allemaal, maar leven zonder sardientjes  ‘Nem pensar’ (geen denken aan)!

‘Het is volkomen absurd, dat de internationale adviesraad ICES de Europese Commissie afgelopen week geadviseerd heeft, dat Portugal minstens 15 jaar moet stoppen met het vissen op sardines’, zegt de president van het Nationale Instituut voor Visserij, professor Carlos Sousa Reis.

‘Dat zal niet alleen een hele generatie vissers werkeloos maken maar ook de Portugese cultuur en eetgewoonten ingrijpend veranderen. Vis en Feest ‘De levenscyclus van een sardine is 5-6 jaar. Als we de vangst 15 jaar bevriezen praten we dus over 3 cycli. Is het probleem dan opgelost? Waarom geen 150 jaar stoppen?
Dan heeft het meer zin om de Portugezen te verbieden sardines te eten!’

Volgens Jose Apolinário – de staatssecretaris van Visserij – is de dramatische terugloop van de sardines in de Atlantische oceaan niet het gevolg van overbevissing maar van klimaatverandering.

PONG-Pesca, een platform van NGO’s betrokken bij de visserij, vindt dat het land beter naar alternatieven – zoals de vangst op makreel – kan zoeken, dan zich te blijven vastbijten in ‘quota’.

Verleden jaar werd door de Portugese vissersvloot – volgens gegevens van het Nationaal Bureau voor de Statistiek – bijna 200.000 ton vis uit zee gehaald, waarvan 14.000 ton sardines.
Desondanks moet het land voor zijn consumptie sardines importeren.

Winst wordt er alleen gemaakt op sardientjes in blik, waarvan de productie verleden jaar een recordhoogte bereikte en de schatlist bijna 60 miljoen euro opleverde.

Quem me ensinou a nadar                   Wie leerde me zwemmen
Quem me ensinou a nadar                   Wie leerde me zwemmen
Foi, foi marinheiro                                Dat waren, dat waren, matroos
Foi os peixinhos do mar                       Dat waren de visjes in de zee

Milton Nascimento, Peixinhos Do Mar.    https://youtu.be/98BFoZ8t0lk

Bom fim de semana !

/by

Police

‘Als het aan mij lag werden jullie allemaal gesteriliseerd. Het is beter als jullie je bij IS gaan melden en jullie ras van de aardbodem verdwijnt. 
Brr, ik heb bloed van een aap aan mijn handen. Iemand met zo’n kleur kan geen Portugees zijn, dat is een zwartogees.’
( uitspraken van politieagenten in Cova de Moura )

Het Openbaar Ministerie heeft – na 2 jaar onderzoek – 18 politieagenten beschuldigd van raciaal geweld, ernstig letsel, marteling, valsheid in geschrifte en ontvoering van 6 jonge Afro-Portugezen in Cova de Moura, een van de oudste en grootste achterstandswijken van Lissabon, met 7000 inwoners, de meeste afkomstig uit Kaapverdië.

Het begon allemaal op 5 februari 2015 rond het middaguur met de arrestatie van Bruno Lopes, een jonge Portugees van Afrikaanse afkomst, die –volgens de politie – stenen zou hebben gegooid. Op het politiebureau wordt hij mishandeld en uitgescholden. Als vijf van zijn vrienden – en niet 25 zoals de politie beweerde – uit het Cultureel Centrum Moinha da Juventude navraag komen doen, worden ze meteen gearresteerd, omdat ze – volgens de politie – met geweld het bureau wilden binnendringen. Ook zij worden afgetuigd en geïntimideerd – ‘jullie gaan er allemaal aan, vuile zwartjakkers’ – en twee dagen vastgehouden, waarbij het racistisch beledigen, schoppen en slaan onverminderd doorgaat.

Als ze – na voorgeleid te zijn aan de onderzoeksrechter in Sintra – bij gebrek aan bewijs vrij komen, doen ze aangifte van marteling en racistisch geweld. Intern onderzoek bij de politie levert daarvoor onvoldoende aanwijzingen op en twee agenten worden licht gestraft – een wordt overgeplaatst en de ander 6 maanden geschorst. De overige blijven gewoon dienst doen in de wijk.

‘Dit gedetailleerde onderzoek van het OM toont duidelijk aan dat institutioneel racisme bij de politie wel degelijk bestaat en dat de zaak – na vervalsing van de feiten – zowel door de top van de politie als door de onderzoekscommissie twee jaar lang in de doofpot is gestopt’, aldus Lucia Gomes, advocaat van de jongens. ‘Gelukkig hebben ze de kracht en de moed gehad om hun beschuldigingen tot het laatst toe vol te houden.’
De jongens zeggen er deze week in de krant Público over: ‘wij zijn niet tegen de politie, omdat we weten dat we ze nodig hebben, wij zijn ook burgers’. We verzetten ons alleen tegen onderdrukking. We zijn ook niet tegen de Portugese maatschappij maar wel tegen racisme in die maatschappij.’

‘Institutioneel racisme wordt in stand gehouden door een van de grootste leugens die we onszelf voorhouden, namelijk dat Portugal in het – koloniale – verleden amper racistisch geweest is’, zegt Joana Mortágua, parlementslid van het Links Blok. ‘Dat belemmert integratie.’ [ Rassendiscriminatie ]

Over de afloop van het proces zijn de zes slachtoffers allerminst gerust. ‘Zwarten worden hier niet als mensen gezien. Wat er met ons gebeurd is, is niet nieuw. Er zijn de laatste jaren regelmatig van dit soort incidenten geweest, waarmee de politiek helemaal niets gedaan heeft. Zelfs organisaties als de Verenigde Naties en Amnesty hebben zich herhaaldelijk uitgelaten over het racistisch geweld van de Portugese politie. En wat is daarmee gebeurd? Niets. Helemaal niets!’

                                                                                             Bom fim de semana

/by

Trouwen

In gedachten verzonken sjokte Paula de steile Calçada de Sant’ana op. Zweetpareltjes vochten om een plek op haar voorhoofd. Oh, wat haatte ze die school toch. Vooral vreemde talen. Ze kon al die regeltjes maar niet onthouden.

‘Boa tarde’. Toen ze haar hoofd opzij draaide, keek ze recht in het ongeschoren gezicht van Senhor Sergio, die met zijn blubbige, half ontblote bovenlijf tegen de deurpost aanhing en zijn ogen wellustig over haar net 16 jaar geworden lichaam liet glijden. Op het buurtfeest bij Club Desportivo verleden week (Vis en Feest) had hij zijn handen nog over haar billen laten glijden. De vuilak! Gelukkig had Nuno het gezien en hem een douw gegeven. Ze liep vlug door, zonder iets te zeggen.

Nuno kende ze al haar hele leven. Zijn ouders woonden vlakbij – in de Beco São Luis – recht tegenover de plek van het buurtfeest. Gisteren hadden ze precies zeven maanden verkering. Hij was wel een kop kleiner en een paar jaar ouder maar superknap en heel lief. De laatste tijd hadden ze elkaar maar weinig kunnen zien, omdat hij nu ook in de weekenden moest werken. Bouwvakkers waren tegenwoordig niet aan te slepen om de talloze leegstaande panden in de binnenstad op te knappen, die daarna als dure appartementen aan buitenlanders werden verkocht .

Kon ze maar een manier bedenken om niet meer naar die rotschool te hoeven.
Dan zou ze een baantje kunnen nemen bij begrafenisonderneming Gonsalez verderop in de straat.
Niet dat ze iets met dooien had maar ze had gehoord dat ze daar iemand voor de administratie zochten en rekenen kon ze wel.

Maar makkelijk zou het niet zijn, er waren tegenwoordig zoveel jongeren werkeloos. Of je moest gestudeerd hebben, zoals haar nicht Bettina. Die verdiende in Engeland als verpleegster goud geld. Senhor Sergio kende de oude Gonsalez goed, maar ze rilde alleen al bij de gedachte dat ze via die viezerik aan de baan zou moeten komen.

Toen ze thuis in de gang de krant opraapte, zag ze dat de rechtbank van Matosinhos bepaald had, dat een 16-jarig meisje – als ze trouwt – niet tegen haar zin gedwongen kan worden om tot haar 18e naar school te gaan.
Yes! glimlachte ze. Nu Nuno nog overhalen!

(Foto Público)                                                                      Bom fim de semana

/by

Bejaard

Naast elkaar op een bankje, in het parkje op de Campo Sant’ana, kijken naar de driftig rondstappende haantjes en de vette eenden, die voorbij waggelen. ‘We zitten hier graag, vooral s’ morgens als het nog niet zo warm is. Even kletsen met mensen uit de buurt.’
Júlio (79) en Paula (77) zijn 51 jaar getrouwd en wonen hier al hun hele leven.  Ze hebben elkaar op het postkantoor in de Avenida da Liberdade leren kennen, waar zij de administratie deed en hij de post rondbracht. ‘Ik heb hem aan de haak geslagen’, lacht Paula. ‘Toen ik hem met zijn zachte ogen in zijn grijze uniform zag staan, dacht ik meteen, die laat ik niet meer los.’ Júlio is sinds 15 jaar gestopt met werken. ‘Vroeger had ik geen tijd om op reis te gaan en nu ik gepensioneerd ben, heb ik er geen geld voor’, zegt hij berustend.

Grijs en arm

Van elke tien alle Portugezen zijn er twee ouder dan 65 jaar. Over twintig jaar zullen dat er – door de toegenomen levensverwachting en het lage geboortecijfer – minstens drie zijn Toekomst.

Het gemiddelde pensioen is de laatste jaren met slechts 16 euro omhoog gegaan en een derde van het aantal gepensioneerden moet rond komen van minder dan 460 euro per maand. Dat is honderd euro minder dan het minimumloon.

Mishandeling

‘De laatste jaren zien we een duidelijke toename van geweld tegen ouderen’, zegt Maria Oliveira van het Portugese meld- en adviespunt Huiselijk Geweld (APAV)  Huiselijk geweld. Mishandeling is vooral psychisch en vindt in de meeste gevallen – vaak jarenlang – in de huiselijke sfeer plaats. In het overgrote deel betreft het getrouwde vrouwen tussen de 65 en 70 jaar. De daders zijn meestal de eigen kinderen – of kleinkinderen – en in een kwart van de gevallen de echtgenoot.

Pervers

‘Er zijn bejaarden in Portugal, die absoluut pervers behandeld worden’, zegt José de Faria Costa, ombudsman bij de gratis telefonische hulplijn voor ouderen ( Linha do Idoso). ‘Sommige kinderen gaan zo ver, dat ze – tegen de tijd dat het zomer wordt – stoppen met het geven van medicijnen aan hun ouders, waardoor die met spoed moeten worden opgenomen. Dan kunnen de kinderen rustig op vakantie’.

Maar ouders worden ook opgelicht en bestolen. ‘Laatst kreeg ik nog een telefoontje, waarbij bleek dat kinderen het pensioen van hun ouders inpikten door bij de Sociale Dienst te zeggen dat hun vader of moeder bedlegerig was en zelf niet kon komen’.

Ótimo fim de semana

/by

Toekomst

De emigratie – vooral van jongeren – blijft onverminderd hoog [Diaspora] , de immigratie komt maar niet op gang en er overlijden meer ouderen dan dat er kinderen geboren worden. Worden de Portugezen met uitsterven bedreigd?

Bevolking krimpt

Volgens het nationale bureau voor de statistiek (INE) – is de bevolking de laatste acht jaar steeds verder afgenomen en heeft Portugal in die periode ruim een kwart miljoen van zijn inwoners verloren. Alles wijst erop dat deze afname zich de komende jaren verder zal voortzetten. Over 20 jaar zal – volgens het INE – het aantal inwoners onder de magische grens van 10 miljoen zijn gezakt en over 60 jaar zullen er nog maar 7,5 miljoen Portugezen over zijn!

En vergrijst

Een tweede ontwikkeling is de toegenomen levensverwachting.

Die is – ondanks de economische crisis van de afgelopen jaren – inmiddels opgelopen tot gemiddeld 80 jaar (77 voor mannen en 83 voor vrouwen), met als gevolg vergrijzing.

Sinds 2000 wonen er in Portugal meer bejaarden dan economisch actieve inwoners.
In 2016 waren er voor elke 100 jongeren al 150 bejaarden en als we de voorspellingen mogen geloven, zullen er over 60 jaar voor elke 100 jongeren ruim 300 Portugezen op leeftijd zijn. Of iemand dan nog weet wat het woord pensioen betekent?

Kinderen hebben de toekomst

Gelukkig zien kinderen de toekomst niet zo somber in.

De digitale krant Jornal-i vroeg kinderen in Portugal hoe ze denken dat hun land er over 20 jaar uitziet.


Teresa Rainho (7 jaar) verwacht dat er dan geen arme mensen meer zullen zijn, geen dieven, geen graffiti en ook geen discussies op straat maar wel genoeg parkeerplaatsen en eten voor iedereen.

Théo Lestable (9) denkt dat Portugal wel een van de armere landen in de wereld zal zijn en dat het er óf heel koud óf heel warm is, waardoor je tussen 11 en 2 niet op straat kunt. Auto’s vliegen en rijken zullen altijd een robot bij zich hebben, die alles voor hen doet.

André Trigo (10) gelooft dat bijna alles beter zal zijn, behalve de enorme hoeveelheid afval. Er zullen geen vuurwapens meer zijn en alle verkeer zal – net als drones –door de lucht vliegen. Mensen zullen minder eten – vooral insecten zoals krekels, kakkerlakken, mieren en sprinkhanen – omdat ze minder energie nodig hebben.

Volgens Inês Jesus (9) hebben alle baby’s een robot, die hun dingen leert en gaan ook bejaarden het beter krijgen. Die hoeven dan niet meer met de bus maar kunnen gebruik maken van speciale lopende banden met leuningen, waaraan ze zich alleen maar vast hoeven te houden om door de stad vervoerd te worden. Helemaal gratis!

[ foto’s Público ]                                                                      Bom fim de semana

/by