Veertig jaar na de Anjerrevolutie lijden in Portugal nog steeds mensen honger omdat ze gewoon te weinig te eten hebben [ De Armen (Os Pobres), Maria Mónica, 2016 ]
“Ik heb honger, heeft u alstublieft een euro voor me”? De man, die me voor de Milleniumbank in het centrum van Lissabon aanspreekt lijkt een jaar of vijftig.
Hij heeft een lang, vaalbleek, ongeschoren gezicht. Op zijn hoofd een klein, zwart mutsje waaronder een paar vettige haren als lange, dunne wormen hun weg naar buiten zoeken. Zijn vuile, versleten kleren zijn hun oorspronkelijk kleur al lang vergeten. Toen ik zijn intens droeve ogen zag, trok ik mijn portemonnee en gaf
hem zijn euro.
Aalmoes geven?
Maar had ik hem dat geld wel moeten geven? Een vervelend reactionair stemmetje in mijn hoofd zeurde dat ik dat helemaal niet had moeten doen. De man was vast een werkschuwe oplichter, met een dikke Mercedes om de hoek van de straat.
Het dominante, linkse deel van mijn hersenen herinnerde me er bovendien aan, dat structurele werkeloosheid en armoede weliswaar noodzakelijke bijwerkingen van het kapitalistische systeem zijn, maar dat beschaafde landen dat oplossen met sociale voorzieningen voor mensen zoals hij. En om die euro nu uit te boeken als teken van naastenliefde ging me – als ongelovige – wel wat erg ver.

20% van de Portugezen leeft onder de armoedegrens
Sinds de straffe bezuinigingsmaatregelen, die Portugal tussen 2011 en 2014 door de Trojka ( Europese Commissie, Europese Centrale Bank en IMF) kreeg opgelegd, komt armoede bij een aanzienlijk deel van de werkende bevolking voor. Vooral het aantal arme werknemers – die zo weinig verdienen dat ze hun gezin niet fatsoenlijk te eten kunnen geven – is de laatste jaren sterk toegenomen in een land waar het minimumloon 505 euro per maand bedraagt.
Terwijl 20% van de bevolking onder de armoedegrens leeft, steeg het aantal Portugese miljonairs het afgelopen jaar met 1300. De verwachting is dat dit laatste
de komende jaren alleen maar verder zal toenemen.
Geniet van het weekend – Tenha um ótimo fim de semana !





Behalve dat alcohol, vooral bij overmatig drankgebruik, schadelijk is voor de gezondheid – hersenen en andere organen, zoals de lever kunnen worden aantast – is rijden onder invloed een veel voorkomend probleem in Portugal.
Of je nu veel of weinig rookt en of je er nu zelf een opsteekt of passief meerookt, roken is altijd slecht voor de gezondheid. In Portugal rookt een op de vijf ( dat zijn 2 miljoen) mensen boven de 15 jaar en is roken de belangrijkste doodsoorzaak.
Als er vanavond tussen 6 en 8 aan de deur wordt gebeld, kunt u daar een kluitje verkleumde kinderen aantreffen – met bleke gezichtjes, zwak beschenen door de flakkerende lichtjes van hun lampionnen – die het onmiddellijk op een zingen zetten. En o wee als er geen snoep in huis is. Dan wordt het hele repertoire opnieuw afgewerkt, maar nu dreigender. Op 11 november wordt in diverse landen Sint Maarten gevierd, maar dat gebeurt niet overal op dezelfde manier.
Sint Martinus
