Posts

Memorial

When you enter a hospital at night and hear a sick man groan, approach his bed, and if you have nothing left to give him, give him a smile – Dr Sousa Martins


After climbing Lisbon’s second hilltop, you will encounter a curious phenomenon. In a cosy little park called Campo Santana arises, amidst sturdy crowing little roosters and slow belly rocking ducks, a very special statue.

In its back the former Medical-Surgical School – now the Faculty of Medical Sciences of the New University of Lisbon – at its feet an immense heap of marble plates engraved with thanks for graces and miracles performed. Remarkable is the complete absence of religious symbols on these ex-votes. Was the figure in bronze on the pedestal a prestigious doctor, a saint or both?

Born in a village of humble people some 30 km from Lisbon, he came at the age of 12 to the capital under the protection of his pharmaceutical uncle Lázaro and graduated in Pharmacy at the age of 21 and in Medicine two years later, both with the highest grades in his class. Became professor of General Pathology, esteemed for his professional skills, modest character and dedication to charity.

Dr Sousa Martins (1843-1897) gave special relevance to the doctor-patient relationship, teaching his students at the Hospital São José (St Joseph’s hospital) not only to treat but most of all to cherish the patients. One of his lessons was that if a doctor had nothing to relieve the suffering of the patient, he would still have a smile. Although famous as a pioneer in teaching, a brilliant scientist and doctor of the Royal Family, he never liked being credited with such notoriety and affirmed himself as ‘progressive and Freemason’.

He was especially loved for the generosity with which he served the less fortunate, earning him the nickname Father of the Poor. He charged the rich large sums for their medical appointments but his poorest patient nothing, and often left money on their bedside tables along with recipes for medicines.

Sousa Martins gained enormous prestige in his fight against tuberculosis – which at that time reached epidemic proportions in Lisbon – and his name will forever be linked to Portugal’s first sanatorium in the Serra da Estrella, a mountainous region in the centre of the country.

As a dedicated physician, he always was in direct contacts with his patients. The – at that time incurable – infectious disease he fought so hard during his medical career, coupled with a heart injury, eventually killed him.
At 54, he committed suicide with an injection of morphine after confining to a friend  ‘a doctor threatened with death by two diseases, both fatal, must eliminate himself.’
The brightest light in the kingdom went out, they said.

Enjoy your week                                                         Aproveite sua semana

 

 

Saint

Als je de publiciteit in de Portugese pers deze week over de benoeming van Antonio Guterres als de nieuwe secretaris-generaal van de Verenigde Naties ziet, vraag je je enigszins beduusd af of hier sprake is van een verkiezing of van een heiligverklaring? Het is bovendien waarschijnlijk de eerste keer dat al voor de dood een heiligverklaring wordt afgegeven.
Natuurlijk moeten we blij zijn voor de Portugezen maar het blijft bijzonder, dat de voltallige pers geen enkel verbeterpunt over de beroepsdiplomaat kan bedenken. Alsof kritische journalistiek ten hemelopneming af kan remmen.

Sint Antonio van New York

Guterres is katholiek en van huis uit elektrotechnisch ingenieur. Hij was president van de Socialistische Internationale en minister-president van Portugal. Als hij een land was, zou dat Zwitserland zijn door zijn pragmatische, diplomatieke en niet-gebonden opstelling. Niet geheel toevallig vertrok hij dan ook naar Geneve, waar hij tien jaar werkzaam was als Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen. Hij heeft de reputatie om goed te kunnen luisteren en zijn handelsmerk is om de interesses van anderen in zijn oplossing te integreren.
Zelf noemt hij als grootste gebrek van de internationale gemeenschap, het onvermogen om conflicten voor te zijn.

De echte Sint Antonio

De echte Sint Antonio was ook een Portugees, die omstreeks 1200 in Lissabon in een rijke familie werd geboren en als bedelbroeder naar Italië trok om daar theologie aan zijn medebroeders te onderwijzen. Hij overleed in Padua en werd binnen een jaar na zijn dood heilig verklaard. In katholieke kringen wordt hij vaak aangeroepen als dingen zoekgeraakt zijn. Hij is de patroonheilige van de reizigers en de armen en zeer geliefd in Lissabon. Zijn sterfdag op 13 juni is in Portugal een officiële feestdag, die gevierd wordt met een processie op de beroemde Avenida da Liberdade en verse sardientjes.

Ter ere van de benoeming van Guterres zal de A23 tussen Alcanea en Guarda vanaf volgend jaar de ‘Antonio Guterres autosnelweg’ gaan heten. 

Geniet van het weekend – Tenha um ótimo fim de semana !